بايد از داراييهاي خود بيشترين بهره را ببريد تا نقاط ضعف خود را به نقاط قوت بدل کنيد.

بر جگر داغي ز عشق لاله رويي يافتم
در سراي دل بهشت ارزويي يافتم

عمري از سنگ حوادث سوده گشتم چون غبار
تا به امداد نسيمي ، ره به کويي يافتم

خاطر از ائينه ً صبح است روشن تر مرا
اين صفا از صحبت پاکيزه رويي يافتم

گرمي شمع شب افروز آفت پروانه شد
سوخت جانم تا حريف گرم خويي يافتم

هاي هاي گريه در پاي تو ام آمد به ياد
هر کجا شاخه گلي بر طرف جويي يافتم

تلخ کامي بين که در ميخانه ً دل دادگي
بود پر خون جگر ، هر جا سبويي يافتم

چون صبا در زير زلفش هر کجا کردم گذار
يک جهان دل بسته بر هر تار مويي يافتم

ننگ رسوايي رهي نامم بلند آوازه کرد
خاک راهه عشق گفتم ، آبرويي يافتم

رهی معیری

هان ای عقاب عشق
از اوج قله های مه آلود دوردست
پرواز کن به روح غم انگیز عمر من
آنجا ببر مرا که شرابم نمی برد
آن بی ستاره ای که
عقابم نمی برد...

وقتی از آشیانه خود یاد میکنم
نفرین به خانواده صیاد میکنم
یا درغم غربت جان میدهم برباد
یا جان خویش از قفس آزاد میکنم

ممل:

عیدتون مبارک!!!

به یاد وقتایی که کوچکتر بودیم.

پیشاپیش سال نو میلادی رو تبریک می گم....

هميشه ميگفتي تا اخر دنيا پيشم ميموني حالا فهميدم چرا؟ ميگفتي دنيا دو روزه.

اگر خداوند يک آرزوي انسان را برآورده ميکرد من بيگمان دوباره ديدن تو را آرزو ميکردم و تو نيز هرگز نديدن من را آنگاه نميدانم براستي خداوند کداميک را ميپذيرفت...

به دریا شکوه بردم از شب ودشت
وز این عمری که تلخ تلخ بگذشت

به هر موجی که می گفتم غم خویش :
سری می زد به سنگ و باز می گشت

شب یلدا خوش گذشت

ناصریا ترانه خداحافظی را خواند.